بلاگ

عناوین و اصطلاحات رایج در چاپ سه بعدی

پرینتر سه بعدی (چاپگر سه بعدی)

دستگاهی که قادر است احجام واقعی را بر اساس فایل های دیجیتال تولید نماید. این دستگاه ها ممکن است از رده خانگی (با رده قیمتی بسیار پایین که حتی گاها به حدود 200 دلار و یا پایین تر نیز می رسد) تا رده های حرفه ای و صنعتی (با قیمت های بسیار بالا و حتی تا حدود 1میلیون دلار) تنوع داشته باشند. در رده های خانگی معمولا این دستگاه ها با استفاده از فناوری FDM و یا FFF کار می کنند.

 

فناوری FDM یا FFF

یکی از انواع فناوری های چاپ سه بعدی است که در آن ماده اولیه (پلیمر) که قبلا به فرم رشته ای (فیلامنت) در آمده است، به عنوان ماده اولیه مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده اولیه توسط نازل دستگاه به صورت مذاب درآمده و لایه لایه بر روی میز قرار می گیرد و قطعه مورد نظر را ایجاد می کند. فناوری FDM (Fused Decomposition Modeling) در دهه 80 میلادی، توسط شرکت Stratasys به ثبت رسید و بعد از گذشت زمان انحصاری اختراع اکنون همه شرکت های دیگر حق استفاده از این اختراع را دارند و دلیل کاهش چشمگیر قیمت این فناوری نیز همین مطلب است. شرکت هایی که اکنون از این فناوری استفاده میکنند از واژه FFF (Fused Filament Fabrication) استفاده می کنند.

 

 

 

 

فیلامنت

ماده اولیه پرینترهای سه بعدی که با فناوری FDM یا FFF کار می کنند، فیلامنت نام دارد. فیلامنت عبارتست از پلیمرهایی که به فرم رشته های نازکی به قطر 1.75 میلیمتر و یا 2.85 میلیمتر تولید شده و دور قرقره هایی پیچیده می شوند. این فیلامنت ها باید الزاما ثبات و یکنواختی بالایی روی قطر و شکل سطح مقطع داشته باشند تا بتوانند کیفیت چاپ سه بعدی خوبی را رقم بزنند. در شروع تولید پرینترهای خانگی، برخی از کمپانی ها اقدام به تولید فیلامنت های انحصاری کردند که بعدا عملا این روند با شکست مواجه شد و کاربران به بازار آزاد خرید فیلامنت رغبت بیشتری نشان دادند.

 

 

 

 

 

 

 

نرم افزار Slicer

نرم افزارهای چاپ سه بعدی یا Slicer، نرم افزارهای واسطی هستند که کلیه کارهای لازم برای تبدیل یک مدل سه بعدی طراحی شده توسط نرم افزارهای CAD را به Gcode قابل درک در دستگاه پرینتر سه بعدی شما را انجام می دهند.

 

 

 

 

Gcode

زبان پذیرفته شده و استاندارد دستگاه های صنعتی که نحوه تولید را به دستگاه نشان می دهد. بسیاری از دستگاه های تراش و برش CNC و حتی دستگاه های حکاکی و برش لیزر از زبان G programming و یا Gcode استفاده می کنند. فعلا در مورد پرینترهای سه بعدی نیز این زبان، تنها زبان پذیرفته شده و مورد قبول عام می باشد.

 

 

 

 

Hotend

یک لغت عمومی برای توصیف یک اسمبلی خاص که کار گرم کردن و ذوب نمودن فیلامنت و فشار دادن آن به سمت خروجی نازل را انجام می دهد. دماسنج که معرف دمای لحظه ای فیلامنت مذاب می باشد نیز در همین قسمت قرار دارد.

 

 

 

اکسترودر

اسمبلی دیگری که بسیار اهمیت دارد، اکسترودر است. کار اکسترود دریافت فیلامنت و عبور دادن آن با قدرت و سرعت کنترل شده از داخل هات اند می باشد. حتی در برخی موارد نیاز به بیرون کشیدن سریع فیلامنت از داخل نازل می باشد (Retraction) که این مسئله نیز باید توسط اکسترودر انجام شود. به طور کلی کالیبره بودن و صحت عملکرد اکسترودر بسیار مهم است و مشکلات بسیار شایعی نظیر Under Extrusion (کاهش دبی ماده خروجی) عموما ناشی از عدم کارکرد صحیح این قسمت می باشد.

 

 

 

 

 

STL

استریولیتوگرافی (Stereo-Lithography) نام یکی از رایج ترین فرمت های فایل سه بعدی ورودی به نرم افزار های چاپ سه بعدی (Slicer) می باشد. این فرمت بسیار بیسیک می باشد و فقط حاوی اطلاعات پوسته مدل (هندسه) می باشد. در خالیکه فرمت های جدیدی در حال تعریف هستند که قادرند اطلاعات بسیار بیشتری نظیر رنگ، جنس و … را نیز توصیف کنند. یکی از مهمترین این فرمت ها AMF (Additive Manufacturing Format) می باشد.

 

 

 

 

ABS / PLA / TPU / PETG / NYLON

تمام این اسامی، در حقیقت پلیمرهای ترموپلاست هستند که در صنعت چاپ سه بعدی کاربرد دارند.

فیلامنت ABS

یکی از ترموپلاست های مهم در صنعت چاپ سه بعدی که برای تولید قطعات صنعتی و محکم کاربرد دارد.

فیلامنت PLA

یکی از ترموپلاست های کاربردی در صنعت چاپ سه بعدی. این پلیمر از دانه های ذرت به دست می آید و زیست تخریب پذیر می باشد. از این پلیمر بیشتر برای ساخت ظروف در تماس با غذا و نوشیدنی استفاده می شود. در ساخت انواع قطعات زینتی و مستر مدل ها نیز این ماده بسیار کاربرد دارد.

فیلامنت TPU

این پلیمر خواصی شبیه به لاستیک دارد و برای ساخت انواع قطعات الاستیک نظیر واشر و درزگیر و آب بند کاربردی می باشد.

 

 

 

زوایای برآمده (Overhange)

در صورتیکه مدل سه بعدی که باید پرینت شود، دارای بخش هایی باشد که شیب بیشتر از 45 درجه داشته باشند، به این قسمت ها زوایای برآمده یا Overhang گفته می شود. زوایای برآمده به خودی خود قابل چاپ نیستند. چرا که در هنگام قرار گیری لایه مذاب، نیروی گرانش ماده را به سمت پایین کشیده و قطعه را خراب می کند. برای ساخت این قسمت ها از ساپورت گذاری استفاده می شود.

این ساپورت ها بعد از تولید قطعه باید حذف شوند.

 

 

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *